Aktualności

Upadłość konsumencka z nieważnym kredytem CHF w roli głównej

Umowa kredytu indeksowanego kursem CHF dawnego Getin Banku (obecnie Getin Noble Banku) nigdy nie została skutecznie zawarta, a nawet jeśli to nie może być uznana za ważną z uwagi na brak cech kredytu w rozumieniu przepisów Prawa bankowego – do takich wniosków doszedł sędzia-komisarz rozpatrujący na posiedzeniu w dniu 4 marca 2019 r. sprzeciw „frankowiczki” zgłoszony do listy wierzytelności.

Jest to prawdopodobnie pierwsze tego typu orzeczenie zapadłe w sądzie gospodarczym w sprawie upadłości konsumenckiej. Kredytobiorcę (upadłą) reprezentuje radca prawny Tomasz Konieczny z Konieczny, Grzybowski, Polak Kancelaria Prawna sp.k. z siedzibą w Poznaniu. Na skutek wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej udało się najpierw zapobiec wydawałoby się nieuchronnej komorniczej licytacji domu obciążonego hipoteką Getin Banku, który dysponował bankowym tytułem egzekucyjnym wystawionym jeszcze w czasie, gdy istniała taka możliwość. Ogłoszenie upadłości spowodowało najpierw zawieszenie, a krótko potem umorzenie egzekucji prowadzonej na wniosek banku z nieruchomości zamieszkałej przez upadłą i jej rodzinę.

Bank nie dał jednak za wygraną i w ramach toczącego się postępowania upadłościowego zgłosił swoją wierzytelność z umowy kredytu (więcej…)

Oprocentowanie starego portfela BRE Bank (mBank) według LIBOR + marża!

Klienci starego portfela dawnego BRE Bank S.A. (obecnie mBank S.A.), czyli posiadacze kredytów z lat 2003-2006, są w podwójnie niekorzystnej sytuacji, bo nie dość że saldo ich zadłużenia po kilkunastu latach spłaty często bywa równe lub nawet większe od kwoty kredytu, to jeszcze nie korzystają w żadnym stopniu z ujemnej aktualnie stawki stopy referencyjnej LIBOR 3M. Cechą charakterystyczną tych umów jest bowiem enigmatyczny zapis dotyczący możliwości zmian oprocentowania, którego nie dało się zdekodować żadnemu biegłemu ani sądowi. Bo też zamiast prostej i automatycznie działającej formuły LIBOR 3M + marża bank zastrzegł sobie – za sprawą ogólnego odwołania do nieokreślonych parametrów rynku pieniężnego oraz stawki referencyjnej – dowolność co do czasu, rozmiaru, kierunku oraz uzasadnienia (podstawy) zmiany oprocentowania kredytu.

Wprawdzie zawierając umowy kredytu z tego rodzaju wadliwym nawet na pierwszy rzut oka postanowieniem (zwykle umiejscowione w § 10 ust. 2 lub § 11 ust. 2) dorady kredytowi zarzekali się, że jest to inny sposób ujęcia tego, co miało być oczywiste – tzn. że oprocentowanie kształtowane będzie w ślad za takimi czy innymi wzrostami/spadkami najbardziej popularnej stawki LIBOR 3M, to w praktyce było tak tylko w okresie, kiedy to LIBOR 3M rósł, a więc do drugiej połowy 2008 r. Później nastąpiły gwałtowne spadki LIBOR 3M (mimo drożejącego kursu CHF), by w późniejszych latach osiągnąć pułap 0, a następnie zejść na poziomy ujemne, na których LIBOR 3M utrzymuje się po dziś dzień. Początek spadków stawki referencyjnej LIBOR 3M, czyli przełom lat 2008/2009 zbiegł się (przypadkiem?) z zaprzestaniem stosowania tego parametru jako wyznacznika dalszych zmian oprocentowania. LIBOR, którym bank jeszcze rok, dwa czy trzy lata wcześniej chętnie zasłaniał się w pismach informujących o podwyżkach oprocentowania, stał się stawką „non grata”. (więcej…)

Sąd w Katowicach za stałym niskim kursem CHF!

ING Bank Śląski przegrał w I instancji sprawę o zapłatę kwoty 45 tys. zł. O tyle zdaniem Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach (sygn. I C 710/17) zawyżone zostały raty spłaty kredytu indeksowanego kursem franka szwajcarskiego łącznie ze składką ubezpieczenia niskiego wkładu własnego.

Punktem odniesienia była dla Sądu przedstawiona przez powodów (kredytobiorców) – reprezentowanych przez r.pr. Tomasza Koniecznego z Konieczny, Grzybowski, Polak Kancelaria Prawna sp.k. z Poznania – kalkulacja spłaty kredytu oparta na założeniu stałego (niezmiennego w czasie), początkowego kursu CHF.

W ocenie katowickiego Sądu zastąpienie niedozwolonego (i niewiążącego konsumentów) postanowienia indeksacyjnego odwołującego się do własnych tabel kursowych banku jednym i stałym kursem CHF – właśnie z dnia uruchomienia kredytu – jest kursem „stabilizującym”, o którym mowa w wyroku Sądu Najwyższego o sygn. akt II CSK 803/16. W umowie zabrakło bowiem skutecznego (wiążącego konsumentów) postanowienia, na podstawie którego kurs ten mógłby w ogóle ulegać zmianie w czasie spłaty kredytu. (więcej…)

Sąd Najwyższy na korzyść “frankowiczów” potwierdził rzecz oczywistą!

Sąd Najwyższy w jakże ważnej uchwale składu 7 sędziów z dnia 20 czerwca 2018 r. udzielił odpowiedzi na pytanie Rzecznika Finansowego, potwierdzając że oceny, czy postanowienie umowne jest niedozwolone dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy (sygn. akt III CZP 29/17).

Abuzywne postanowienie umowy kredytu jest bezskuteczne ex lege (z mocy prawa, a nie dopiero na zarzut konsumenta) i ex tunc (od samego początku, a nie np. od momentu faktycznego naruszenia interesów słabszej strony umowy).

Sprawa wydawała się oczywista, jednak w ostatnich latach stała się przedmiotem zaciętych batalii na salach sądowych, stąd też nadano zapewne taką rangę uchwale, czego wyrazem był powiększony z trzech do siedmiu sędziów skład.

Wątpliwości zrodziły się za sprawą funkcjonującego niegdyś błędnego tłumaczenia jednego z postanowień Dyrektywy 93/13/EWG, ale także taktyki procesowej banków nastawionej na mydlenie oczu sędziom z wykorzystaniem argumentów wydawałoby się z gruntu absurdalnych. Dlaczego absurdalnych? (więcej…)

Umowa kredytu indeksowanego kursem CHF pełna luk i niemożliwa do wykonania!

Z braku przepisów dyspozytywnych oraz ze względu na eliminacyjny charakter sankcji niezwiązania konsumenta postanowieniem niedozwolonym nie sposób jest uzupełnić luki w umowie kredytu mBanku powstałej po uznaniu za abuzywne klauzul indeksacyjnych nawiązujących do własnych kursów CHF danego banku będącego kredytodawcą. W konsekwencji umowę obarczoną tak istotną luką nie sposób jest uznać za zdatną do wykonywania, co prowadzi do uznania jej za niezawartą od samego początku (w praktyce jest to równoznaczne z nieważnością umowy kredytu). Do takich wniosków doszedł Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie w wyroku z dnia 22 maja 2018 r., sygn. akt VI C 1881/17, uznając powództwo kredytobiorców i zasądzając na ich rzecz (bez potrzeby zasięgania opinii biegłego sądowego) dochodzoną sumę nadpłaty. Wyrok nie jest jeszcze prawomocny.

Powodów reprezentował radca prawny Tomasz Konieczny, partner „Konieczny, Grzybowski, Polak” Kancelaria Prawna sp.k. z siedzibą w Poznaniu. Sprawa dotyczyła kredytu tzw. nowego portfela mBanku z roku 2007.

Wyrok jest godny uwagi nie tylko przez wzgląd na korzystne rozstrzygnięcie dla słabszej strony umowy kredytu, jaką jest zawsze konsument, odniesienie się (wręcz krytykę) wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2017 r. (sygn. akt II CSK 803/16), czy też z uwagi na jego pełną spójność – w przeciwieństwie do wspomnianego wyroku SN – z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE. W uzasadnieniu wyroku Sąd odniósł się do kilku dość istotnych kwestii, które nie wiedzieć czemu stwarzają tyle problemów innym sądom, podczas gdy odpowiedź bywa nierzadko banalnie prosta. (więcej…)