Aktualności

Wysyp prawomocnych wygranych spraw z bankiem o zwrot składek UNWW

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 21 marca 2019 r. (sygn. akt: XXVII Ca 10/18) oddalił kolejną już z rzędu apelację mBanku od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji zasądzającego na rzecz kredytobiorców kwotę ponad 15 tys. zł (+ odsetki i koszty procesu), tytułem nienależnie pobranych składek na ubezpieczenie niskiego wkładu własnego („UNWW”). Postępowanie dotyczyło kwestionowanego sposobu zabezpieczenia umowy kredytu indeksowanego kursem CHF. Sprawę przed Sądem Okręgowym w Warszawie prowadził w imieniu kredytobiorców radca prawny Tomasz Konieczny z kancelarii „Konieczny, Grzybowski, Polak” Kancelaria Prawna sp. k. z siedzibą w Poznaniu.

Jest to kolejne zwycięstwo na aktualnie nieco już mniej elektryzującym „polu walki” z bankami posiadającymi niegdyś w swej ofercie umowy kredytów indeksowanych do waluty obcej. Inne korzystne i prawomocne orzeczenia dotyczące zwrotu nienależnie pobranych świadczeń przez bank z tytułu UNWW, a uzyskane przez klientów Kancelarii, to w szczególności wyroki zapadłe m.in. w sprawach: XXVIII Ca 2657/17 (I C560/17) , XXVII Ca 489/17 (I C 2356/16), XXVII Ca 2011/17 (I C 3743/16), XXVII Ca 2190/17 (I C 1521/16), XXVII Ca 1949/17 (I C 101/17), XXVII Ca 2299/17 (I C 558/147),

Problem wziął się z stąd, że w czasach dużej popularności umów kredytów indeksowanych kursem CHF (zwłaszcza w latach 2004-2009) banki stosowały dodatkowy wymóg zabezpieczenia brakującego wkładu własnego na zakup kredytowanej nieruchomości. Było nim tzw. ubezpieczenie niskiego wkładu własnego (UNWW) mające zadziałać na wypadek braku jego spłaty przez kredytobiorców. (więcej…)

Sąd Najwyższy za tzw. odfrankowieniem kredytu!

Wygląda na to, że Sąd Najwyższy postanowił nieco uprzedzić luksemburski Trybunał Sprawiedliwości UE we właściwym zastosowaniu sankcji niezwiązania konsumenta (kredytobiorcy) niedozwolonym postanowieniem umowy kredytu. Mowa oczywiście o prawidłowej wykładni art. 385[1] Kodeksu cywilnego, tym razem zgodnej z przepisami słynnej już dyrektywy Rady 93/13/EWG.

W wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r. (sygn. akt III CSK 159/17) Sąd Najwyższy uznał bowiem – z powołaniem właśnie na treść art. 385[1] Kodeksu cywilnego – że w przypadku postanowienia umowy kredytu udzielonego w złotych indeksowanego do waluty obcej (np. CHF), w którym określono zasady ustalania kursu tej waluty, sankcja ta co do zasady prowadzi do wyeliminowania mechanizmu indeksacji. Bank i kredytobiorca są wówczas związani umową kredytu w pozostałym zakresie, również co do sposobu określenia oprocentowania kredytu (np. na podstawie formuły LIBOR 3M + marża). Oznacza, że w pełni dopuszczalna jest konstrukcja niewaloryzowanego kredytu w PLN opartego w zakresie oprocentowania na stawce referencyjnej LIBOR. Zresztą w praktyce spotkać można umowy kredytu indeksowanego kursem CHF z oprocentowaniem opartym o stawkę WIBOR (wśród analizowanych przez Kancelarię Konieczny, Grzybowski, Polak umów znalazły się bowiem i takie konstrukcje). Dlaczego więc nie może być odwrotnie? (więcej…)

Upadłość konsumencka z nieważnym kredytem CHF w roli głównej

Umowa kredytu indeksowanego kursem CHF dawnego Getin Banku (obecnie Getin Noble Banku) nigdy nie została skutecznie zawarta, a nawet jeśli to nie może być uznana za ważną z uwagi na brak cech kredytu w rozumieniu przepisów Prawa bankowego – do takich wniosków doszedł sędzia-komisarz rozpatrujący na posiedzeniu w dniu 4 marca 2019 r. sprzeciw „frankowiczki” zgłoszony do listy wierzytelności.

Jest to prawdopodobnie pierwsze tego typu orzeczenie zapadłe w sądzie gospodarczym w sprawie upadłości konsumenckiej. Kredytobiorcę (upadłą) reprezentuje radca prawny Tomasz Konieczny z Konieczny, Grzybowski, Polak Kancelaria Prawna sp.k. z siedzibą w Poznaniu. Na skutek wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej udało się najpierw zapobiec wydawałoby się nieuchronnej komorniczej licytacji domu obciążonego hipoteką Getin Banku, który dysponował bankowym tytułem egzekucyjnym wystawionym jeszcze w czasie, gdy istniała taka możliwość. Ogłoszenie upadłości spowodowało najpierw zawieszenie, a krótko potem umorzenie egzekucji prowadzonej na wniosek banku z nieruchomości zamieszkałej przez upadłą i jej rodzinę.

Bank nie dał jednak za wygraną i w ramach toczącego się postępowania upadłościowego zgłosił swoją wierzytelność z umowy kredytu (więcej…)

Oprocentowanie starego portfela BRE Bank (mBank) według LIBOR + marża!

Klienci starego portfela dawnego BRE Bank S.A. (obecnie mBank S.A.), czyli posiadacze kredytów z lat 2003-2006, są w podwójnie niekorzystnej sytuacji, bo nie dość że saldo ich zadłużenia po kilkunastu latach spłaty często bywa równe lub nawet większe od kwoty kredytu, to jeszcze nie korzystają w żadnym stopniu z ujemnej aktualnie stawki stopy referencyjnej LIBOR 3M. Cechą charakterystyczną tych umów jest bowiem enigmatyczny zapis dotyczący możliwości zmian oprocentowania, którego nie dało się zdekodować żadnemu biegłemu ani sądowi. Bo też zamiast prostej i automatycznie działającej formuły LIBOR 3M + marża bank zastrzegł sobie – za sprawą ogólnego odwołania do nieokreślonych parametrów rynku pieniężnego oraz stawki referencyjnej – dowolność co do czasu, rozmiaru, kierunku oraz uzasadnienia (podstawy) zmiany oprocentowania kredytu.

Wprawdzie zawierając umowy kredytu z tego rodzaju wadliwym nawet na pierwszy rzut oka postanowieniem (zwykle umiejscowione w § 10 ust. 2 lub § 11 ust. 2) dorady kredytowi zarzekali się, że jest to inny sposób ujęcia tego, co miało być oczywiste – tzn. że oprocentowanie kształtowane będzie w ślad za takimi czy innymi wzrostami/spadkami najbardziej popularnej stawki LIBOR 3M, to w praktyce było tak tylko w okresie, kiedy to LIBOR 3M rósł, a więc do drugiej połowy 2008 r. Później nastąpiły gwałtowne spadki LIBOR 3M (mimo drożejącego kursu CHF), by w późniejszych latach osiągnąć pułap 0, a następnie zejść na poziomy ujemne, na których LIBOR 3M utrzymuje się po dziś dzień. Początek spadków stawki referencyjnej LIBOR 3M, czyli przełom lat 2008/2009 zbiegł się (przypadkiem?) z zaprzestaniem stosowania tego parametru jako wyznacznika dalszych zmian oprocentowania. LIBOR, którym bank jeszcze rok, dwa czy trzy lata wcześniej chętnie zasłaniał się w pismach informujących o podwyżkach oprocentowania, stał się stawką „non grata”. (więcej…)

Sąd w Katowicach za stałym niskim kursem CHF!

ING Bank Śląski przegrał w I instancji sprawę o zapłatę kwoty 45 tys. zł. O tyle zdaniem Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach (sygn. I C 710/17) zawyżone zostały raty spłaty kredytu indeksowanego kursem franka szwajcarskiego łącznie ze składką ubezpieczenia niskiego wkładu własnego.

Punktem odniesienia była dla Sądu przedstawiona przez powodów (kredytobiorców) – reprezentowanych przez r.pr. Tomasza Koniecznego z Konieczny, Grzybowski, Polak Kancelaria Prawna sp.k. z Poznania – kalkulacja spłaty kredytu oparta na założeniu stałego (niezmiennego w czasie), początkowego kursu CHF.

W ocenie katowickiego Sądu zastąpienie niedozwolonego (i niewiążącego konsumentów) postanowienia indeksacyjnego odwołującego się do własnych tabel kursowych banku jednym i stałym kursem CHF – właśnie z dnia uruchomienia kredytu – jest kursem „stabilizującym”, o którym mowa w wyroku Sądu Najwyższego o sygn. akt II CSK 803/16. W umowie zabrakło bowiem skutecznego (wiążącego konsumentów) postanowienia, na podstawie którego kurs ten mógłby w ogóle ulegać zmianie w czasie spłaty kredytu. (więcej…)